
சினிமாவில் நாம் கேட்கும் சத்தங்கள் உண்மையில் இந்த பொருட்களின் சத்தங்களா?
படப்பிடிப்பின் போது நடிகர்களின் குரல்கள் மட்டுமே தெளிவாகப் பதிவு செய்யப்படும். சுற்றியிருக்கும் மற்ற சத்தங்கள் (அடிதடி, காலடிச் சத்தம், உடை உரசும் சத்தம்) அனைத்தும் படம் முடிந்த பிறகு "போலி ஆர்ட்டிஸ்ட்" (Foley Artists) எனப்படும் ஒலி பொறியாளர்களால் ஸ்டுடியோவிற்குள் உருவாக்கப்படுகின்றன.
திரைப்படங்களில் பார்க்கும்போது அது உண்மையான சத்தம் போலவே தோன்றும், ஆனால் பின்னணியில் இருக்கும் சுவாரஸ்யமான நுட்பங்கள் இதோ:
சில ஆச்சரியமான உதாரணங்கள்
மழைச் சத்தம் : படத்தில் கொட்டித் தீர்க்கும் மழைச் சத்தம் உண்மையில் மழையுடையது அல்ல! வறுக்கப்படாத உளுந்தம் பருப்பு அல்லது பிளாஸ்டிக் கவரை மெதுவாக உரசுவதன் மூலம் அந்தச் சத்தத்தை உருவாக்குவார்கள்.
எலும்பு உடையும் சத்தம் : சண்டைக் காட்சிகளில் மொடமொடவென எலும்பு உடையும் சத்தம் கேட்கிறதா? அது முட்டைக்கோஸ் அல்லது கேரட்டை நறுக்கென உடைக்கும் போது வரும் சத்தம்.
குதிரை ஓடும் சத்தம் : குதிரை "டக் டக்" என ஓடும் சத்தத்திற்கு தேங்காய் மூடிகளை ஒன்றோடு ஒன்று தட்டி உருவாக்குவார்கள்.
தீப்பற்றி எரியும் சத்தம் : காடு அல்லது வீடு பற்றி எரியும் சத்தத்திற்கு உருளைக்கிழங்கு சிப்ஸ் பாக்கெட்டை நொறுக்குவார்கள்.
வெட்டுக்காயம் அல்லது ரத்தம் சிந்தும் சத்தம் : கத்தியால் வெட்டும் போது வரும் சத்தத்திற்கு ஈரமான துணியை பலமாகத் தட்டுவார்கள் அல்லது முலாம்பழத்தை கத்தியால் குத்துவார்கள்.
பனி மலையில் நடக்கும் சத்தம் : பனியில் காலடி வைக்கும் சத்தத்திற்கு சோள மாவு (Cornstarch) நிரப்பப்பட்ட பையை மிதிப்பார்கள்.
ஏன் உண்மையான சத்தத்தைப் பயன்படுத்துவதில்லை?
தெளிவின்மை : படப்பிடிப்பு நடக்கும் இடத்தில் சுற்றியிருக்கும் தேவையில்லாத இரைச்சல்கள் (காற்றின் சத்தம், வாகனங்கள்) நடிகர்களின் வசனத்தை மறைத்துவிடும். அதனால் தான் உண்மையான சத்தங்களை பதிவு செய்து, பயன்படுத்துவது கிடையாது.
அதிர்வு போதாது : நிஜ வாழ்க்கையில் ஒருவரை ஓங்கி அறைந்தால் "பொத்" என்று தான் சத்தம் வருமே தவிர, சினிமாவில் வருவது போல "பளார், டமார்" என்ற மாஸ் சத்தம் வராது. திரையரங்கில் பார்க்கும் ரசிகர்களுக்கு அந்த உணர்வை (Impact) தரவே செயற்கையாகச் சத்தத்தைக் கூட்டுகிறார்கள்.
சினிமா உலகின் ஒரே சத்தம்
ஹாலிவுட் முதல் தமிழ் சினிமா வரை, ஒரு ஆள் மலையிலிருந்து விழும்போதோ அல்லது சுடப்படும் போதோ அலறும் ஒரு குறிப்பிட்ட சத்தம் (Wilhelm Scream) 1951-ல் பதிவு செய்யப்பட்டது. இன்று வரை 400-க்கும் மேற்பட்ட சர்வதேசத் திரைப்படங்களில் அதே ஒரே அலறல் சத்தத்தையே ரீ-யூஸ் செய்து வருகிறார்கள்!
சண்டை மற்றும் திகிலூட்டும் காட்சிகளின் பின்னணி நுட்பங்கள் :
சினிமாவில் நாம் பார்த்து மெய்சிலிர்க்கும் அதிரடி மற்றும் திகில் காட்சிகளுக்குப் பின்னால் உள்ள சில விசித்திரச் செய்முறைகள் இதோ...
அம்பு காற்றில் பாயும் சத்தம் : மூங்கில் குச்சியை காற்றில் வேகமாக வீசுவதன் மூலம் உருவாகும் "சுவ்" என்ற சத்தம்.
துப்பாக்கிச் சூடு : தர்பூசணிப் பழத்தில் பலமாக முட்டுவதன் மூலமும், ஸ்டேப்ளர் கன் (Staple Gun) அடிப்பதன் மூலமும் துப்பாக்கி வெடிக்கும் சத்தத்தை அடைவார்கள்.
பயங்கரமான இதயத் துடிப்பு : திகில் படங்களில் கதாநாயகி பயந்து நடுங்கும் போது வரும் "லப் டப்" இதயத் துடிப்புச் சத்தத்திற்கு, பிளாஸ்டிக் குப்பைத் தொட்டியின் அடியை அழுத்தி அழுத்தி எடுப்பார்கள்.
இடி மின்னல் சத்தம் : மெல்லிய அலுமினியத் தகடை (Aluminum Sheet) காற்றில் பலமாக ஆட்டுவதன் மூலம் பெரிய இடி சத்தத்தை உருவாக்குவார்கள்.
ஏன் இயற்கை சத்தங்களை விட செயற்கை சத்தம் சிறந்தது?
ஒலி அலை வரிசை (Acoustics): நிஜத்தில் பெய்யும் மழையை அப்படியே மைக்ரோபோனில் பதிவு செய்தால், அது வெள்ளம் பெருகி ஓடும் "வெள்ளை இரைச்சல்" (White Noise) போலத்தான் கேட்குமே தவிர, தூறலாகவோ அல்லது கனமழையாகவோ திரையரங்கு ஸ்பீக்கரில் கேட்காது.
அதிர்வெண் கட்டுப்பாடு (Frequency Control): திரையரங்குகளில் மிகக் குறைந்த அதிர்வெண் (Bass) மற்றும் அதிக அதிர்வெண் (Treble) கொண்ட ஒலிகளே ரசிகர்களுக்கு விறுவிறுப்பைத் தருகின்றன. இதற்காகவே ஒலி பொறியாளர்கள் நிஜ சத்தத்தை விட பல மடங்கு செயற்கைச் சத்தங்களைச் செதுக்குகிறார்கள்.



















வாசகர்கள் கருத்துகள்
முதல் நபராக கருத்து தெரிவியுங்கள்!