அபூர்வ சகோதரர்கள் படத்தில் நாங்கள் எடுத்த ரிஸ்க்: கமல்ஹாசன்

"அபூர்வ சகோதரர்கள், பேசும்படம், மைக்கேல் மதன காமராஜன், மும்பை எக்ஸ்பிரஸ், ராஜபார்வை" போன்ற படங்களை இயக்கிய 94 வயதான சிங்கீதம் சீனிவாசராவ், "சிங் கீதம்" என்ற படத்தை இயக்கி உள்ளார். ஜூன் 11ல் படம் ரிலீஸ் ஆகிறது. சென்னையில் நடந்த இப்பட விழாவில் கமல்ஹாசன் சிறப்பு விருந்தினராக கலந்து கொண்டு பேசியதாவது:

யாரும் அவரை "சங்கீதம்" என்று அழைக்கப் போவதில்லை. இப்போது அவர் மீண்டும் தனது அசல் பெயரான "சிங்கீதம்" என்ற பெயருக்கே வந்துவிட்டார். ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை, அந்தப் பெயரே ஒரு இசை போன்றதுதான். ​அவருடன் பணிபுரிந்ததில் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.

​நாங்கள் "புஷ்பக்" (புஷ்பக விமானம் - பேசும்படம்) படம் பற்றிப் பேசிய விதம்... கேரளாவில் எங்கோ அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தோம். "அத்வைதா" என்பது "புஷ்பக்" என்று மாறியது. ​மேலும் எங்களுக்கு விடுமுறை கிடைத்தது. ​நாங்கள் எப்போதும்... வியர்க்க விறுவிறுக்க வைக்கும் வெப்பமான ஸ்டுடியோக்களிலிருந்து வந்தவர்கள். வெப்பமான ஸ்டுடியோக்கள் பற்றி உங்களுக்குத் தெரியும், நாங்கள் சமீபத்தில் கூட ஹைதராபாத்தில் அப்படி ஒரு இடத்தில் படப்பிடிப்பு நடத்தினோம், அது முற்றிலும் வறண்டது.

​எனவே, "புஷ்பக்" படத்தின் மொத்தப் படப்பிடிப்பையும் நாங்கள் குளிரூட்டப்பட்ட சூழலில் நடத்தினோம் என்பதில் எங்களுக்கு மிகுந்த பெருமை இருந்தது, ஏனென்றால் நாங்கள் அதை ஒரு பைவ் ஸ்டார் ஹோட்டலில் படப்பிடிப்பு நடத்தினோம். ​எனவே நாங்கள் வெளியில் வந்தபோது, நாங்கள் முதலில் பெருமைப்பட்ட விஷயம் என்னவென்றால், மொத்தப் படத்தையும் ஏசியிலேயே எடுத்து முடித்துவிட்டோம் என்பதுதான்! (சிரிக்கிறார்).

​வசனங்கள் இல்லாத ஒரு படத்தை எடுத்ததற்காக மற்றவர்கள் எங்களைப் பாராட்டினார்கள், ஆனால் எங்களுக்கு ஏசியில் வேலை செய்ததே மகிழ்ச்சியாக இருந்தது! ​நான் பல் துலக்குவேன், பிறகு நாங்கள் வந்து ஒத்திகை பார்ப்போம், அதன் பிறகு நான் குளிக்கச் செல்வேன், தலை வாரிக் கொள்வேன், அப்புறம்தான் முதல் டேக் ஆரம்பிக்கும். அப்படித்தான் நாங்கள் "புஷ்பக்" படத்தில் வேலை செய்தோம். ​நான் இன்னும் அந்த நாட்களை மிஸ் செய்கிறேன்.

மும்பை எக்ஸ்பிரஸ்

​மேலும் டாக்டர் ராஜ்குமார் அவர்களின் புகைப்படத்தைப் பார்க்கும்போது, அவர் கைதட்டிப் பாராட்டுகிறார். அவர் எப்போதும் நல்ல உள்ளம் படைத்த மனிதர்களுடன் பணிபுரிந்தவர். ​அவர்கள் அவரை ஒருபோதும் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டார்கள். ​நாங்கள் அநேகமாக இன்னும் அதிகமாகவே ரசித்துச் செய்திருக்கிறோம். அந்தப் படத்தை எடுப்பது மிகவும் கடினமாக இருந்தது, ஏனென்றால் வெயில், பம்பாய், அனுமதி இல்லாமை எனப் பல சவால்கள் இருந்தன, ஆனாலும் நாங்கள் "மும்பை எக்ஸ்பிரஸ்" படத்தை ரசித்துச் செய்தோம்.

​அது ஒரு நல்ல படம்தான், அதில் நாங்கள் பல பரிசோதனைகளைச் செய்தோம். 720p தரத்தில் எடுக்கப்பட்ட முதல் டிஜிட்டல் படமும் அதுதான். ​இப்போது இருக்கும் கேமராக்கள் வருவதற்கு முன்பு எடுக்கப்பட்டது அது, இதெல்லாம் வருவதற்கு முன்பே! ​நாங்கள் அதை மிகவும் ரசித்துச் செய்தோம். இப்போது அவர் மேலும் ஒரு படி முன்னோக்கிச் செல்கிறார். அவர் எப்போதும் ஜென் ஸீ (Gen Z - இன்றைய தலைமுறை)க்கு ஒரு படி முன்னால் இருக்கிறார். சிங்கீதம் சீனிவாசராவ் போன்ற ஒரு இளைஞரைக் கொண்டாடுவதில் நான் பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

நானும் கற்றுக்கொண்டிருக்கிறேன். அதில், நான் அவருடைய உதவி இயக்குநராக இருக்க விரும்புகிறேன். அந்த மனநிலையைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காக! மேலும் நான் நாகி காரு, ஸ்வப்னா காரு, வைஜெயந்தி மூவிஸ் என அவர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி தெரிவித்துக் கொள்கிறேன், ஏனென்றால் சினிமா என்பது முழுக்க முழுக்க ஆர்வத்தைப் பொறுத்தது என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ​அதற்குப் பிறகுதான் அது ஒரு வணிகமாக மாறுகிறது.

200 கோடி
​
ஆனால் நாம் அதை அப்படியே தலைகீழாகச் செய்து கொண்டிருக்கிறோம். படம் எவ்வளவு வசூல் செய்யும் என்று இப்போது நாம் சரிபார்க்கிறோம்—100 கோடியா, 200 கோடியா, 300 கோடியா? ​இல்லை, நாங்கள் 15 லட்சத்தில் "புஷ்பக்" (புஷ்பக விமானம்) படத்தை எடுத்த அந்த நாளில், நாங்கள் 150 கோடி ரூபாய் சம்பாதித்தது போல உணர்ந்தோம். ஆனால் அது ஒரு மிகைப்படுத்தல் அல்ல. அது ஏற்கனவே 200 கோடிக்கும் மேல் வசூலித்திருக்க வேண்டும். அதுதான் இந்தத் திரையுலகின் உண்மை, அதை நாம் உணர்வதில்லை. நாம் நம்முடைய படத்தை முழுமையாக பணமாக்குவது கூட இல்லை. நாங்கள் இப்போதுதான் கற்று வருகிறோம்.

​அவர் அந்த ஆர்வமிக்க காலத்திலிருந்தே பயணம் செய்து வருகிறார், அவருடைய அந்த ஆர்வம் சற்றும் குறையவே இல்லை. அப்படியிருக்கும்போது, இந்தத் திரையுலகம் ஏன் தன் ஆர்வத்தை இழக்க வேண்டும் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. ​இந்த மனிதர்களிடமிருந்து அதைக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள். ​மேலும் சில சிறந்த கருத்துக்கள்... யாரும் ஒரு பிராமிசரி நோட்டை எழுதி வைத்துக்கொண்டு, இந்தப் படம் ஒரு மாபெரும் வெற்றிப் படம், சூப்பர் ஹிட் படம், வெற்றிகரமான படம் என்று கூறிவிட முடியாது. இந்தப் படம் நிச்சயம் தோல்வியடையும் என்றும் யாராலும் சொல்ல முடியாது. ​ஆனால் எங்களால் சொல்ல முடியும்,

அபூர்வ சகோதரர்கள்

இந்தப் படத்தின் முடிவில் நாங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருப்போம் என்று. அப்படி நாங்கள் மகிழ்ச்சியாக இல்லையென்றால், அதை நாங்கள் வெளியிட மாட்டோம். ​இது எவ்வளவு எளிமையானது! ​அது "அபூர்வ சகோதரர்கள்" படத்தில் நடந்தது. படப்பிடிப்பின் முதல் 20 நாட்கள், நாங்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தோம். அனைத்து திரைப்பட உருவாக்கமும் ஒரு பேரானந்தத்துடன் தான் தொடங்குகிறது. பின்னர் அது ஒருவரையொருவர் குற்றம் சாட்டுவதில் முடிகிறது... அல்லது ஒரு விருதை பகிர்ந்து கொள்வதில் முடிகிறது. தகுதியுள்ளவர்கள், தகுதியற்றவர்கள் என அனைவருக்கும் ஒரு விருது கிடைத்துவிடும்!

​ஆனால், தோல்வி என்று வரும்போது நீங்கள் குற்றம் சாட்டத் தொடங்குகிறீர்கள். அந்த (தோல்வி என்ற) விருதை நாங்கள் இருவரும் ஏற்கத் தயாராக இருந்தோம். ​எல்லோரும் எங்களை விட்டு விலகிச் சென்று விடுவார்கள், நாங்கள் அந்த விருதை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டிருப்போம். அப்படிப்பட்ட ஒரு விருதுதான் "புஷ்பக்". ​அப்படிப்பட்ட மற்றொரு விருதுதான் "மும்பை எக்ஸ்பிரஸ்". அதாவது, அது வெற்றி பெறவில்லை என்றா? யார் சொன்னது? எங்களைக் கேளுங்கள்!

​எனவே, அந்த எண்ணத்துடன்தான் நாங்கள் வேலை செய்கிறோம். அந்த எண்ணம் இந்தப் படத்திலும் இருக்கிறது. நீங்கள் ஏற்கனவே உங்களுடைய வெற்றி விழாவை முடித்துவிட்டீர்கள்... இதுதான் அது! ​எது ஒரு நல்ல படம்? ஒவ்வொரு படமும்... நாம் ஒரு பெரிய படம் பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறோம். அது ஒரு பெரிய படம் என்று உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்? ​உங்களுடைய நடிகர்கள் அது ஒரு பெரிய படம் என்பதை முடிவு செய்வதில்லை. எங்களிடம் ஒரு சிறந்த கருத்து இருக்கிறது. அங்கிருந்துதான் எங்களுடைய படம் தொடங்குகிறது. மேலும், இதிலும் ஒரு சிறந்த கருத்து இருக்கிறது. அப்படித்தான் நாங்கள் முயற்சி செய்தோம்.

தோல்வி படமாகியிருக்கும்

​"அபூர்வ சகோதரர்கள்" படத்தின் முதல் 20 நாட்கள் எடுத்த காட்சிகளை நாங்கள் நிராகரித்தோம். அது ஒரு தோல்விப் படமாக அமைந்திருக்கும். அது ஒரு தோல்விப் படமாக மாறுவதை நாங்கள் தடுத்தோம். அந்த முடிவை நாங்கள் இருவர் மட்டுமே எடுத்தோம். அந்த 20 நாட்களுக்குச் செலவழிக்கப்பட்ட பணத்திற்கு நாங்கள் பதிலளிக்க வேண்டியிருந்தது. ​ஆனால் நாங்கள் கவலைப்படவில்லை, ஏனென்றால் அது தவறு என்று எங்களுக்குத் தெரியும், மேலும் நாங்கள் சரியான ஒன்றைச் செய்ய விரும்பினோம், அதைச் செய்தோம். அந்தப் படத்தை எடுக்கும்போது இருந்த பதற்றம் எங்களுக்கு மட்டுமே தெரியும், ஏனென்றால் நாங்கள் இருவர் மட்டும்தான் அதற்குப் பொறுப்பு.

​மூன்று காட்சிகளுக்குப் பிறகு நான் எப்படி தொடர்ந்து குள்ளமாக நடிக்கப் போகிறேன் என்று அவருக்குக் கூடத் தெரியாது. அது எங்களுக்குத் தானாகவே வந்தது... நிறைய முடி உதிர்வுக்குப் பிறகு! (சிரிக்கிறார்). சரியான தருணத்தில் சரியான விஷயங்களை நாங்கள் வந்தடைந்தோம். ஏனென்றால், அப்பு என்பது ஒரே ஒரு தந்திரம் மட்டுமே தெரிந்த நாய் அல்ல. அவனிடம் பல தந்திரங்கள் உள்ளன. ஆனால் எந்த தந்திரத்தை எங்கே பயன்படுத்துவது என்பதுதான் விஷயம்.

​நாங்கள் அந்தப் படத்தை எப்படி எடுத்தோம் என்பதை யார் வேண்டுமானாலும் கண்டுபிடித்துவிடலாம், ஆனால் எந்த நகைச்சுவையை எங்கே செய்தோம் என்று அவர்களால் சொல்ல முடியாது. அவ்வளவுதான் விஷயம். நாங்கள் மிகவும் பதற்றமாக இருந்தோம். ​இது உண்மையிலேயே ஒரு முழுமையான வட்டம், ஏனென்றால் நாங்கள் வீனஸ் ஸ்டுடியோவில் படப்பிடிப்பு நடத்துவோம். ஆய்வகத்தின் முடிவுகள் எங்களிடம் வருவதற்குள் குறைந்தபட்சம் 45 நிமிடங்களாவது ஆகும். மோட்டார் சைக்கிளில் எவ்வளவு வேகமாக, எந்த வழியில் சென்றாலும் சரி.

​அதன் பிறகு நாங்கள் மிகவும்... ஏனென்றால் மாஸ்கிங் வேலை செய்ததா இல்லையா என்பதை ஆய்வகம் எங்களுக்கு அனுப்பும் வரை நாங்கள் காத்திருக்க வேண்டும். பின்னர் எங்களிடம் ஒரு சிறிய பெட்டி இருந்தது, அதில் நாங்கள் பிலிம்களை டெவலப் செய்து படத்தைப் பார்ப்போம். அதன் பிறகுதான் நாங்கள் அடுத்த காட்சிக்குச் செல்வோம். ​படத்தின் முடிவில் பதற்றம் மிக அதிகமாக இருந்தது. நாங்கள் இந்த கட்டடத்தின் கூரையின் மேல் படப்பிடிப்பு நடத்தத் தொடங்கினோம். அந்த க்ளைமாக்ஸ் துரத்தல் காட்சி. ஏனென்றால் ஆய்வகம் அங்கேயே இருக்கிறது. நாங்கள் கீழே குனிந்து பார்த்து, "இது ஓகேவா?" என்று கேட்கலாம். "ஓகே, ஓகே அடுத்த காட்சி". அப்படித்தான் நாங்கள் அதைச் செய்தோம்.

​இப்போது இந்த முறை நாங்கள் கட்டடத்திற்கு உள்ளே இருக்கிறோம். படம் தயாராக உள்ளது. அவ்வளவுதான், எந்த நிறுவனம் படத்தை தயாரிக்கிறது என்பது முக்கியமல்ல. ​நானே அதைத் தயாரித்தது போல உணர்கிறேன். குறைந்தபட்சம் நாகியைப் பொறுத்தவரை, நான் ஒரு இணை தயாரிப்பாளர் போல உணர்கிறேன். அது உங்களுக்கே தெரியும். ​அதனால்தான் நான் இங்கே இருக்கிறேன். இவ்வாறு அவர் பேசினார்.